zaterdag 14 februari 2015

“Tirtha” van Sterre Carron


Het was niet te geloven, maar toch was het zo. Er was alweer een meisje verdwenen.

“Tirtha” is Sterre Carrons tweede roman, en meteen ook de tweede rond hoofdinspecteur Rani Diaz. Het valt meteen op wat een sprong voorwaarts de auteur heeft gemaakt sinds haar debuut. De verschillende personages komen beter uit de verf, het verhaal is complexer, geloofwaardiger en het gaat allemaal iets dieper dan het debuut.

Jaren geleden verdronk Diaz’ zusje Teresa toen zij op haar moest letten. Nu lijkt de geschiedenis zich te herhalen. In en rond Mechelen verdwijnen jonge meisjes. Onder hen ook Romy, het jongste zusje van Rani. Rani’s frustratie is dan ook groot als ze van de zaak wordt gehaald en een andere zaak krijgt toegewezen. Maar stilaan blijkt dat de verschillende zaken op een bizarre manier met elkaar verweven zijn.

Kindermisbruik als thema opvoeren is een tweesnijdend zwaard: het lokt bij de lezer meteen sterke gevoelens op – kinderen laten weinigen onberoerd – maar het kan ook enorm gaan tegensteken als het wat te banaal wordt behandeld. De auteur weet hier de juiste balans te vinden, vooral dan door de persoonlijke betrokkenheid van Rani Diaz maximaal uit te spelen.

In mijn bespreking van “Mara” had ik al een paar kritische puntjes opgesomd en sommige gelden nog steeds: enkele storende spelfoutjes (‘prostituee’ wordt nog altijd als ‘prostitué’ geschreven), het gebruik van een aantal banale woorden die volgens mij niet gebruikt worden door mensen ouder dan 12, een paar uitdrukkingen die wat te ‘Hollands’ aandoen,… Maar ik moet toegeven dat dit alles mij ditmaal nauwelijks stoorde. Al bij al is dit een (nog) beter boek dan “Mara”.

Geen uitzonderlijke roman, maar wel een sterke, vlot geschreven en spannende thriller die de lezer tot het einde in de ban houdt. Meer moet dat niet zijn.

Sterre Carron: Tirtha. Blaricum, NAU, 2014, 368 blz.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen