zondag 25 september 2016

"Dolmen" van Johan Deseyn

"De pijn was kort en onaanvaardbaar. Zijn onderlichaam was tot boven het bekken weg- en dichtgebrand. Marks hersenen kregen de tijd niet om de pijn en de gruwelijke werkelijkheid te registreren."

Ik weet niet wat er mis is met genrebenamingen als 'sciencefiction' of 'horror', maar tegenwoordig blijken deze woorden uit de gratie te zijn gevallen bij uitgevers. Neen, nu moeten het allemaal "thrillers" zijn: "futuristische thriller" heet dat dan, of "duistere thriller" in het geval van Johan Deseyns nieuwste "Dolmen". Terwijl de boeken van Deseyn eigenlijk gewoon nog het best beschreven worden als "bloed-en-splatter horror".

"Dolmen" vertelt het verhaal van de ondergang van het Amerikaanse dorpje "Dolmen's Hill" en zijn inwoners. Dat is overigens geen spoiler, want de auteur zelf laat ons in de proloog al weten dat Dolmen's Hill verleden tijd is en dat zowat iedereen het bijltje erbij neerlegt. Het begint allemaal wanneer een mysterieuze oude dame zich in het dorp vestigt. Tegelijkertijd strijkt ook onverwacht een circus neer op de terreinen van Mort Zullmeyer, die daar niet gelukkig mee is, zeker niet wanneer hij een van zijn koeien volledig verscheurd terugvindt. Het is het eerste van een schier oneindige reeks extreem bloedige incidenten in Dolmen's Hill. De politie probeert orde op zaken te stellen, maar merkt al snel dat ook zij niet opgewassen zijn tegen het onnoemelijke kwaad waarmee het stadje wordt geconfronteerd.

De boeken van Deseyn worden bevolkt door vele lelijke, stinkende, vadsige en/of onsympatieke figuren, die zich al rochelend, schijtend, vloekend of andermans man/vrouw neukend doorheen het verhaal begeven. Met zijn uitermate negatieve woordkeuze wil Deseyn vooral een sfeertje van afkeer opwekken. En dat - in dit geval - 588 bladzijden lang, wat echt wel wat te veel van het goede is. Een lichtpuntje hier en daar, wat subtiliteit, een paar sterke, uitgewerkte personages en 150 bladzijden minder zouden zijn boeken al zoveel interessanter maken.

Maar ik vrees dat ik nog wel wat heb om over te mopperen. De auteur gaat enkele keren terug naar het verleden, waarin hij o.a. dinosaurussen laat opdraven en kennismaken met de oeroude horror die Dolmen's Hill teistert. Hij beschrijft ook het jaar 1380, waarin een indiaanse jongen dezelfde gruwel tegenkomt. Het is vooral dit hoofdstuk dat mij ergert. De indiaanse cultuur die Deseyn beschrijft heeft niets van de culturen die leefden in het Zuidoosten van de VS, waar het boek zich afspeelt. Dit lijkt eerder geïnspireerd door de meer bekende indianenstammen van de vlaktes. Maar ook die hadden geen totempalen voor hun tipi's staan - dat is dan weer iets dat uniek was voor het Noordwesten. Ook de namen van zijn personages lijken gefantaseerd of willekeurig gekozen uit verschillende indianentalen. Maar erger nog: het hoofdstuk vertelt over de jongen Kikiwawason, wiens paard wordt gestolen. Paard? In 1380? Deseyn is er blijkbaar niet van op de hoogte dat paarden in Amerika duizenden jaren geleden al waren uitgestorven en daar pas opnieuw werden geïntroduceerd tijdens de blanke invasie van het continent. Zo kan ik nog wel eventjes doorgaan.

OK, ik kan me voorstellen dat sommige horrorliefhebbers die bereid zijn om in functie van een boek te geloven in oeroude gedrochten uit een andere dimensie, zich niet storen aan dergelijke historische fouten. Maar ik heb daar dus wel degelijk problemen mee. En dat is jammer, want "Dolmen" is het soort boek dat mij verder in mijn verstand-op-nul-modus wel weet te onderhouden. Het brengt mij terug naar mijn naïeve jeugd, toen ik het geweldig vond om te lezen over veel bloed en veel slijm en niet werd gehinderd door kartonnen of stereotype personages en een gebrek aan een geloofwaardige setting en plot. Als het dat soort boeken is dat je zoekt, zal "Dolmen" perfect voor je zijn. Laat je echter niet misleiden door recensies die Deseyn vergelijken met een Stephen King of Dean Koontz. Dat lijkt mij vooralsnog een beetje te veel eer voor deze Vlaamse auteur.

Auteur: Johan Deseyn
Titel: Dolmen
Uitgeverij: Kramat, Westerlo
Jaar: 2016
Aantal bladzijden: 588 blz.
ISBN: 9789462420502


zaterdag 24 september 2016

"The Time Machine" by H.G. Wells

“I grieved to think how brief the dream of the human intellect had been. It had committed suicide.”

H.G. Wells wrote dozens of books, but he will always be best remembered for his early science fiction novels, "The Time Machine" and "The War of the Worlds" in particular. I'd read "The Time Machine" before, but it's one of those novels that you can read again and again and still find new things to marvel about.

The unnamed Time Traveller journeys to a future Earth, some 800,000 years from now and discovers the future of humanity: the Eloi, as they are called, have evolved into a peaceful, beautiful, albeit quite childlike race that lives in a seemingly perfect world. Earth has become a Utopia, the Traveller initially concludes, if ever there was one. But then his time machine disappears and he soon finds out there's a second race that's descended from mankind. The cannibalistic Morlocks are an evil and scary race, who live underground and operate the machines that support the Eloi, while at the same time breeding their former masters as livestock. The Time Traveller will have to fight for his life to find his time machine and return to his own era.

H.G. Wells was a very politically engaged author and his political ideas are explored in most of his novels. Sometimes this led to long and preachy books, but not here. Sure, Wells's socialist views are clear: he sees a future in which the upper class (portrayed here as the Eloi) have become lazy and complacent and have allowed the working class (the Morlocks) to take over. This is in essence a story about social degeneration of a society created by the Industrial Revolution. But even without this background, "The Time machine" is a fast-paced, exciting adventure, that fully deserves its legendary status.

Author: H.G. Wells
Title: The Time Machine
Publisher: Gollancz, London
Year: 2010 (orig. 1895)
Number of pages: 127 p.
ISBN: 9780575095175

zondag 18 september 2016

"The Power and the Glory" by Graham Greene

“The world was in her heart already, like the small spot of decay in a fruit.”

Mexico in the 1930s. The Government are hunting down Catholic priests, in their attempt to suppress the Catholic Church. We follow the misadventures of one of them, only know to us as the 'whisky priest'. This priest isn't saintly by any standards. He's not exactly a likeable fellow - a hopeless drunk, who's living with the guilt of having fathered a child. But despite the constant dangers of being caught and killed, he feels compelled to perform his duties as a priest, to attend the sick and hear people's confessions.

Again, I am totally in awe of Greene's writing. His insight into humanity is enormous and as such, the characters in this novel become larger than life. Christian imagery is woven all through the story. The whisky priest is often attributed Christlike qualities by the villagers he meets on his journey, but one of them turns out to be the 'Judas' that will ultimately betray him. The police lieutenant who's pursuing the priest is the novel's 'Pilate'. As usually, Greene is a master at creating atmosphere - in this case the constant sensation of fear of being hunted, caught and executed.

A stellar novel, which proves why Graham Greene was one of the greatest authors ever.

Title: The Power and the Glory
Author: Graham Greene
Publisher: Vintage, London
Year: 2002 (orig. 1940)
Number of pages: xii + 220 p.
ISBN: 9780099286097

zondag 4 september 2016

"Double Star" by Robert A. Heinlein

“A slave cannot be freed, save he do it himself. Nor can you enslave a free man; the very most you can do is kill him!”

Larry Smith - or "The Great Lorenzo Smythe", as he likes to be known - is a penniless actor who is desperate for a job. Not that he would take any job - he's vain enough to refuse everything which is below his remarkable talents. He is very intrigued when he is offered a job to impersonate a well-known public figure. He accepts readily - a couple of days pretending to be someone else seems exactly his kind of thing. But it all becomes a bit more complex when this person he has to impersonate, turns out to be John Joseph Bonfire, one of the most important political figures in all of the solar system. Smith is whisked out to Mars and before too soon, the fate of the entire universe rests on his shoulders.

"Double Star" was the book that won Robert A. Heinlein - arguably one of the most important SF authors ever - his first Hugo Award in 1956. Political science fiction might not exactly seem the most exciting thing to read, but Heinlein wrote a very entertaining story here. It's full of typical Heinlein-humor and observations about the human condition. Smith is a fascinating character, and it's interesting to see him evolve from the arrogant, racist and obnoxious person and really 'become' the heroic Bonfire he's impersonating. OK, it's not too profound and it's very light read, but all these early Heinlein novels still have a unique charm that I like very much.

Title: Double Star
Author: Robert A. Heinlein
Publisher: Gollancz, London
Year: 2013 (orig. 1956)
Number of pages: 208 p.
ISBN: 9780575122031